WELCOME μήνυμα

Καλωσήρθατε στο ιστολόγιο μου.

Ανακάλυψα εδώ και καιρό ότι μου αρέσει να γράφω και θέλω να μοιραστώ μαζί σας τις ιστορίες μου.

Αλλά πάντα για να γράψεις πρέπει πρώτα να έχεις διαβάσει αρκετά! Από μικρή ήμουν αφοσιωμένη στα βιβλία. Διάβαζα με τις ώρες. Κρατούσα ένα βιβλίο ακόμα κι όταν έτρωγα. Διάβαζα ό,τι έπεφτε στα χέρια μου. Χωρίς να έχουν γνώσεις οι δικοί μου από λογοτεχνία, ωστόσο δεν είχαν κι άρνηση, δεν μπορούσαν να με κατατοπίσουν και να με μυήσουν σε κλασικούς συγγραφείς ή σε βιβλία γνωστά την εποχή εκείνη, οπότε κι εγώ σε όποιο συγγενικό ή φιλικό σπίτι βρισκόμουν, πάντα έψαχνα τι βιβλία υπάρχουν. Έτσι, διάβασα και Ντοστογιέφσκι, το Έγκλημα και Τιμωρία, για το οποίο έγραψα και εργασία στο Γυμνάσιο, και το Ρεβέκκα της Δάφνη Ντι Μωριέ που νόμιζα ότι είναι μια ρομαντική, λυπητερή ιστορία αλλά ήταν θρίλερ, εκπλήσσοντάς με. Επίσης, διάβασα ως έφηβη, το Αυγό της έχιδνας της Λίτσας Ψαραύτη, ιστορία για το AIDS που με είχε σοκάρει. Στην Κρήτη, από όπου κατάγομαι και πηγαίναμε πάντα τα καλοκαίρια, διάβασα τον Ερωτόκριτο σε πολύ παλιά σκληρόδετη έκδοση που είχε ο γείτονάς μας και ξετρελάθηκα, είναι ακόμα το αγαπημένο μου ανάγνωσμα. Ακόμα, ένα ανάγνωσμα που με παρακίνησε να σπουδάσω Ψυχολογία, ήταν το Είμαι όκεϋ-είσαι όκεϋ του Τόμας Χάρρις.

Για μένα, τα βιβλία είναι θησαυρός. Βάλσαμο ψυχής. Εργαλεία διαμόρφωσης τρόπου σκέψης. Είναι συντροφιά που περιμένει καρτερικά να ασχοληθείς μαζί της και που ακόμα και όταν δεν είσαι κοντά της, σε έχει επηρεάσει και την σκέφτεσαι. Είναι τόσο ανακουφιστικό σε έναν κόσμο γεμάτο απογοητεύσεις και ματαιώσεις να ξέρεις ότι με ένα βιβλίο θα ταξιδέψεις, θα γελάσεις, θα δακρύσεις, θα ξεχάσεις τις δυσκολίες σου, θα μάθεις κάτι καινούριο, θα δεις διαφορετικά την πραγματικότητά σου, θα βρεις ίσως απαντήσεις σε ερωτήματά σου και θα αισθανθείς ότι και κάποιος άλλος έχει τις ίδιες ανησυχίες ή σκέψεις με εσένα. Είναι πολύτιμα και για αυτό τα προσέχω: Δεν τσακίζω τις σελίδες τους, δεν τα λερώνω με φαγητό και δεν γράφω πάνω τους. Φυσικά, όταν δανείζω βιβλίο, περιμένω να μου επιστραφεί. Και όπως καταλαβαίνετε, μύησα και τους δύο γιους μου στον φανταστικό κόσμο των βιβλίων από ηλικία βρεφική κιόλας. Είναι σημαντικό για τα παιδιά να ακούνε ιστορίες και να τους διαβάζουμε παραμύθια με εικόνες. Πέρα από τα μηνύματα που κουβαλάει μια ιστορία και τις ευκαιρίες για συζήτηση, είναι φοβερός τρόπος να περνάς ποιοτικό χρόνο μαζί τους, γελώντας με την φωνή που χρησιμοποιείς για να αφηγείσαι ή με κάποιες φράσεις του κειμένου που σας κάνουν εντύπωση και τις επαναλαμβάνετε.

Συνεχίζω να διαβάζω ακόμα, με αμείωτο ενδιαφέρον: Από μυθιστορήματα "της παραλίας", όπως τα ονομάζω, γιατί τα διαβάζω τα καλοκαίρια, τα οποία βασίζονται σε έναν κεντρικό ήρωα που παλεύει με τα συναισθήματα του και τα εμπόδια που του φέρνει η ζωή ή ένας εχθρός του και στο τέλος έρχεται η κάθαρση, καθώς ο ήρωας βρίσκει τρόπο να παρακάψει τις δυσκολίες... Σε βιβλία αυτογνωσίας και αυτοβελτίωσης ή γονεϊκότητας, βιβλία βασισμένα σε αληθινές ιστορίες, ψυχολογικά θρίλερ, εφηβική λογοτεχνία και βιβλία που μιλούν για άλλες κουλτούρες. Πρόσφατο αγαπημένο μου είναι το βιβλίο "Η βιβλιοθήκη των κρυφών ονείρων" της Michiko Aoyama.

Άλλο όμως το να είσαι αναγνώστης και άλλο το να είσαι πίσω από τις λέξεις και να πλάθεις εσύ τους χαρακτήρες. Η δύναμη των λέξεων και η φαντασία με ελκύουν από μικρή που σκάρωνα ποιήματα λόγω βαρεμάρας στην αυλή του σπιτιού μας στην Κρήτη ή τότε που γράψαμε στο τετράδιο με τον αδελφό μου δικιά μας ιστορία με ήρωες μια παρέα παιδιών. Δεν θεωρώ τον εαυτό μου συγγραφέα (ακόμα) αλλά σίγουρα θα ήθελα να γράψω ένα βιβλίο. Για την ώρα γράφω διηγήματα.

Σας προσκαλώ να διαβάσετε τα κείμενά μου και να μοιραστείτε κι εσείς μαζί μου τις αναγνωστικές ή συγγραφικές σας εμπειρίες.